onurnisan
New member
Altı maçtan, dördü toprak zeminde ve Monte Carlo ve diğer yerlerde birlikte sık sık antrenman seanslarından sonra, ikisi birbirini iyi tanıyordu. Yıllar önce, birileri birbirlerine benzediklerini, 2002 Carrara yerlisinin 1997 Belgrad yerlisinin varisi olacağını iddia etmişti. Ben katılmadım, gücü Djokoviç o zamanlar kesinlikle üstündü. Ancak şimdi, karşılaştırma geçerli görünüyor, Lorenzo daha sert zorluyor, Sırp daha az şut atıyor, sonunda newtonlar açısından önemli bir denge var.
Birbirlerini tanıyorlar ve yine de birbirlerini inceliyorlar. Wimbledon'ın Merkez Kortu'nda seksenden fazla maç oynamış olan Djokovic, bu yarı final için stratejisini belirlemek için pek zaman harcamıyor: rakibini sürekli hareket ettir, onu hataya zorla, üç setin ötesine geçme riskinden kaçınmak için acele et. Küçük burunlar karşı önlemleri nasıl hazırlayacağını biliyor, karşı kırılmayı alıyor, ardından Nole'dan ikinci yıldırım kırılması geliyor ki bu da ona 50 dakikalık tenisin ardından ilk setin toplanmasını sağlıyor ki bunu “dikkatli” olarak tanımlayabilirim.
İkinci sette Lorenzo daha fazla cesaret gösteriyor, belki de Şampiyona kalabalığının gürültülü bir kısmı, benim için belirsiz olan ancak BBC ve magazin dergileri tarafından bilinen nedenlerle Djokovic'ten ölümcül şekilde rahatsız oldukları için, onu yüksek sesle destekliyorlar. Ancak, çoğunlukla kazanan için hazırlık yaparken, her zaman en sevdiği vuruş olan backspin tarafından körüklenen bekle ve gör tavrını tercih ediyor. Tie break'te, ağı destekleyen direğin yanından geçen çizgiye doğru bir forehand pas vuruşu yapıyor. Pietrangeli'nin bile alamadığı bir zafer, ancak ne yazık ki tenis, jestin güzelliğini ödüllendiren dalış veya artistik patinaj gibi değil: 7-2, Nole bu seti de kazanıyor.
Novak Djokovic (aFP)
Antrenör Simone Tartarini'nin ona sorduğu gibi, çocuk bu sefer cesaretini kaybetmiyor (geçmişte onu mecazi olarak ringe havlu atarken birkaç kez gördük). Orada kalıyor, 3 Haziran'da Roland Garros'ta sol dizindeki sakatlık ve ardından geçirdiği ameliyattan sonra Olimpiyatlar'dan önceki her turnuvayı bırakacak gibi görünen ve bunun yerine Pazar günü en yeşil çimlerde, otuz yedinci slam finalinde sekizinci kupasını kazanmaya çalışacak olan eski dünya 1 numarasına karşılık vermeye çalışıyor.
Üçüncü sette Lorenzo, aynı olumsuz durumda birçok oyuncunun bacağını kesecek olan ilk molaya rağmen rakibine yakın kalıyor. Drop shot ve çapraz kort pas atışları gibi beceri gerektiren parçaları kaçırmıyor, ancak burada da işe yaramayan güzellik kuralı geçerli (“…Ben her zaman bir estetikçiydim”, Taylor Fritz'e karşı galibiyetten sonra demişti, “ama şimdi yanıldığımı biliyorum”). Üç setlik yenilgi yerel saatle 19:52'de arşivlendi. 6-4 7-6 6-4'lük skor anlamlı ve onu aşağılamıyor, aksine: Lorenzo gelişiyor, son aylardaki gibi çalışmaya devam ederse gelecekte birçok tatmin elde edecek.
Musetti artık en az bir Grand Slam yarı finali oynamış, yedisi hayatta olan on bir İtalyan erkek sporcunun yer aldığı seçkin kulübün aktif bir üyesi. Diğer on tanesi kronolojik sırayla şunlardır: Uberto de Morpurgo (1930 Roland Garros), Giorgio de Stefani (1932 ve 1934 Roland Garros), Giuseppe Merlo (1955 ve 1956 Roland Garros), Nicola Pietrangeli (1959, 1960, 1961 ve 1964 Roland Garros ve 1960 Wimbledon), Orlando Sirola (1960 Roland Garros), Adriano Panatta (1973, 1975 ve 1976 Roland Garros), Corrado Barazzutti (1977 ABD Açık, 1978 Roland Garros), Marco Cecchinato (2018 Roland Garros), Matteo Berrettini (2019 ABD Açık, 2021 Wimbledon, 2022 Avustralya Açık), Jannik Sinner (2023 Wimbledon, 2024 Avustralya Açık, 2024 Roland Garros).
Djokovic ve Musetti arasındaki maçın sonundaki selamlaşma
İki not: Son yedi sezonda sekiz kez yarı finalde İtalyan bir oyuncu korttaydı, bu da İtalyan tenisinin her yıl en azından finalin ön salonuna birini getirdiği anlamına geliyor; çocuklarımız – Jasmine Paolini'nin performansları hakkında da konuşmuştuk – artık sadece kırmızı toprakta değil, her türlü yüzeyde kendilerini iyi ifade edebiliyorlar.
Günün ilk yarı finalinde Carlos Alcaraz, Daniil Medvedev'i uzak tutmak için önceki turlarda olduğu gibi beklenenden biraz daha fazla harcamak zorunda kalıyor, Medvedev ilk sette kaçıyor, yakalanıyor ve ardından tie-break'e hakim oluyor. Aslında, tam o andan itibaren maç bitiyor, çünkü Rus ATP 5 numarası kafası karışıyor ve her şeyden daha fazla hata yapıyor (ya da yapmaya zorlanıyor). Her bölümün senaryosu, Murcialı'nın ilk yedi oyun içinde elde ettiği mola, Çarşamba günü Sinner'ı eleyen Moskovalı'nın kovalamacadaki işe yaramaz girişimleri ve birkaç çekişmeden sonra kapanışla, sadece Centre Court'taki seyircilerin ödediği bedelin özünü vermek için. Son olacak dördüncü set (6-7 6-3 6-4 6-4) çok eğlenceli çünkü Medvedev, kaybettiği için kolunu ve bacaklarını bırakıyor ve kendini zihinsel olarak özgürleştiriyor. Alcaraz, 176 dakikalık düellonun sonuna kadar hiçbir şey yememeye dikkat ediyor. 2023 Şampiyonaları şampiyonu, Cumartesi günü başarısını tekrarlamaya çalışacak.
Paolo Bertolucci'nin Musetti ve Djokovic arasındaki maçı yorumlamak üzere Sky'a gitmeden önce vejetaryen bir yemeğin önünde açıkladığı gibi, “Alcaraz her şeyi iyi yapabilir, devredeki en eksiksiz oyuncudur. Bugün kimse onun gibi nasıl çeşitlilik göstereceğini bilmiyor.” Drop vuruşlar, voleler, servisler, forehand ve backhand pas vuruşları, baseline rallileri, servis ve vole: yalnızca Federer onun kadar çok yönlüydü (bu mutlaka bir kazanan olduğu anlamına gelmez). Bir örnek vermek gerekirse: İspanyol, daha iyi kontrol ve daha fazla güç elde etmek için çoğunlukla iki elle backhand kullanır; ancak gerektiğinde, örneğin fileye hassas bir vuruş yaptığında veya bir dilim uyguladığında, tek elle backhand'e geçer. Bir saniyenin kesrinde ne yapılması gerektiğini anlar ve uygular. Djokovic'in bildiği her şey, çünkü bir yıl önce aynı kortta Carlitos'a karşı beş sette muhtemelen tekrarlayan kabuslarından biri olan bir finalde kaybetmişti.
Birbirlerini tanıyorlar ve yine de birbirlerini inceliyorlar. Wimbledon'ın Merkez Kortu'nda seksenden fazla maç oynamış olan Djokovic, bu yarı final için stratejisini belirlemek için pek zaman harcamıyor: rakibini sürekli hareket ettir, onu hataya zorla, üç setin ötesine geçme riskinden kaçınmak için acele et. Küçük burunlar karşı önlemleri nasıl hazırlayacağını biliyor, karşı kırılmayı alıyor, ardından Nole'dan ikinci yıldırım kırılması geliyor ki bu da ona 50 dakikalık tenisin ardından ilk setin toplanmasını sağlıyor ki bunu “dikkatli” olarak tanımlayabilirim.
İkinci sette Lorenzo daha fazla cesaret gösteriyor, belki de Şampiyona kalabalığının gürültülü bir kısmı, benim için belirsiz olan ancak BBC ve magazin dergileri tarafından bilinen nedenlerle Djokovic'ten ölümcül şekilde rahatsız oldukları için, onu yüksek sesle destekliyorlar. Ancak, çoğunlukla kazanan için hazırlık yaparken, her zaman en sevdiği vuruş olan backspin tarafından körüklenen bekle ve gör tavrını tercih ediyor. Tie break'te, ağı destekleyen direğin yanından geçen çizgiye doğru bir forehand pas vuruşu yapıyor. Pietrangeli'nin bile alamadığı bir zafer, ancak ne yazık ki tenis, jestin güzelliğini ödüllendiren dalış veya artistik patinaj gibi değil: 7-2, Nole bu seti de kazanıyor.
![Novak Djokovic](https://www.repstatic.it/content/nazionale/img/2024/07/12/215809479-36df2745-88bf-4a65-99f9-b0aebdc559e7.jpg)
Novak Djokovic (aFP)
Antrenör Simone Tartarini'nin ona sorduğu gibi, çocuk bu sefer cesaretini kaybetmiyor (geçmişte onu mecazi olarak ringe havlu atarken birkaç kez gördük). Orada kalıyor, 3 Haziran'da Roland Garros'ta sol dizindeki sakatlık ve ardından geçirdiği ameliyattan sonra Olimpiyatlar'dan önceki her turnuvayı bırakacak gibi görünen ve bunun yerine Pazar günü en yeşil çimlerde, otuz yedinci slam finalinde sekizinci kupasını kazanmaya çalışacak olan eski dünya 1 numarasına karşılık vermeye çalışıyor.
Üçüncü sette Lorenzo, aynı olumsuz durumda birçok oyuncunun bacağını kesecek olan ilk molaya rağmen rakibine yakın kalıyor. Drop shot ve çapraz kort pas atışları gibi beceri gerektiren parçaları kaçırmıyor, ancak burada da işe yaramayan güzellik kuralı geçerli (“…Ben her zaman bir estetikçiydim”, Taylor Fritz'e karşı galibiyetten sonra demişti, “ama şimdi yanıldığımı biliyorum”). Üç setlik yenilgi yerel saatle 19:52'de arşivlendi. 6-4 7-6 6-4'lük skor anlamlı ve onu aşağılamıyor, aksine: Lorenzo gelişiyor, son aylardaki gibi çalışmaya devam ederse gelecekte birçok tatmin elde edecek.
Musetti artık en az bir Grand Slam yarı finali oynamış, yedisi hayatta olan on bir İtalyan erkek sporcunun yer aldığı seçkin kulübün aktif bir üyesi. Diğer on tanesi kronolojik sırayla şunlardır: Uberto de Morpurgo (1930 Roland Garros), Giorgio de Stefani (1932 ve 1934 Roland Garros), Giuseppe Merlo (1955 ve 1956 Roland Garros), Nicola Pietrangeli (1959, 1960, 1961 ve 1964 Roland Garros ve 1960 Wimbledon), Orlando Sirola (1960 Roland Garros), Adriano Panatta (1973, 1975 ve 1976 Roland Garros), Corrado Barazzutti (1977 ABD Açık, 1978 Roland Garros), Marco Cecchinato (2018 Roland Garros), Matteo Berrettini (2019 ABD Açık, 2021 Wimbledon, 2022 Avustralya Açık), Jannik Sinner (2023 Wimbledon, 2024 Avustralya Açık, 2024 Roland Garros).
![Djokovic ve Musetti arasındaki maç sonu selamlaşması](https://www.repstatic.it/content/nazionale/img/2024/07/12/215814700-4bee7120-4bcc-4295-a724-76a8010c3d84.jpg)
![Djokovic ve Musetti arasındaki maç sonu selamlaşması](https://www.repstatic.it/content/nazionale/img/2024/07/12/215814700-4bee7120-4bcc-4295-a724-76a8010c3d84.jpg)
Djokovic ve Musetti arasındaki maçın sonundaki selamlaşma
İki not: Son yedi sezonda sekiz kez yarı finalde İtalyan bir oyuncu korttaydı, bu da İtalyan tenisinin her yıl en azından finalin ön salonuna birini getirdiği anlamına geliyor; çocuklarımız – Jasmine Paolini'nin performansları hakkında da konuşmuştuk – artık sadece kırmızı toprakta değil, her türlü yüzeyde kendilerini iyi ifade edebiliyorlar.
Günün ilk yarı finalinde Carlos Alcaraz, Daniil Medvedev'i uzak tutmak için önceki turlarda olduğu gibi beklenenden biraz daha fazla harcamak zorunda kalıyor, Medvedev ilk sette kaçıyor, yakalanıyor ve ardından tie-break'e hakim oluyor. Aslında, tam o andan itibaren maç bitiyor, çünkü Rus ATP 5 numarası kafası karışıyor ve her şeyden daha fazla hata yapıyor (ya da yapmaya zorlanıyor). Her bölümün senaryosu, Murcialı'nın ilk yedi oyun içinde elde ettiği mola, Çarşamba günü Sinner'ı eleyen Moskovalı'nın kovalamacadaki işe yaramaz girişimleri ve birkaç çekişmeden sonra kapanışla, sadece Centre Court'taki seyircilerin ödediği bedelin özünü vermek için. Son olacak dördüncü set (6-7 6-3 6-4 6-4) çok eğlenceli çünkü Medvedev, kaybettiği için kolunu ve bacaklarını bırakıyor ve kendini zihinsel olarak özgürleştiriyor. Alcaraz, 176 dakikalık düellonun sonuna kadar hiçbir şey yememeye dikkat ediyor. 2023 Şampiyonaları şampiyonu, Cumartesi günü başarısını tekrarlamaya çalışacak.
Paolo Bertolucci'nin Musetti ve Djokovic arasındaki maçı yorumlamak üzere Sky'a gitmeden önce vejetaryen bir yemeğin önünde açıkladığı gibi, “Alcaraz her şeyi iyi yapabilir, devredeki en eksiksiz oyuncudur. Bugün kimse onun gibi nasıl çeşitlilik göstereceğini bilmiyor.” Drop vuruşlar, voleler, servisler, forehand ve backhand pas vuruşları, baseline rallileri, servis ve vole: yalnızca Federer onun kadar çok yönlüydü (bu mutlaka bir kazanan olduğu anlamına gelmez). Bir örnek vermek gerekirse: İspanyol, daha iyi kontrol ve daha fazla güç elde etmek için çoğunlukla iki elle backhand kullanır; ancak gerektiğinde, örneğin fileye hassas bir vuruş yaptığında veya bir dilim uyguladığında, tek elle backhand'e geçer. Bir saniyenin kesrinde ne yapılması gerektiğini anlar ve uygular. Djokovic'in bildiği her şey, çünkü bir yıl önce aynı kortta Carlitos'a karşı beş sette muhtemelen tekrarlayan kabuslarından biri olan bir finalde kaybetmişti.